De ecologische verbindingsstructuur rond het Castellum de Hoge Woerd: het ecologische knooppunt Ouderijn in Leidsche Rijn.
Dat de besluitvorming op het ene beleidsgebied wel eens lastig kan zijn op een ander, zal duidelijk zijn. Zo ook bij de ontwikkeling van de plannen voor het Castellum de Hoge Woerd bij De Meern. Bij het vaststellen van het groenstructuurplan van de gemeente Utrecht in 2003 werd vastgelegd dat de Hoge Woerd op een soort ingewikkelde kruising lag van ecologische groenverbindingen. Van oost naar west de groenstructuur van de Groene dijk (sinds ca. 1000 na Chr.), die doorloopt in westelijke richting langs de Burgemeester Middelweerdbaan en het zuidelijk deel van het Lint, om bij de Europaweg aan te sluiten op de Landschapsbaan, richting Harmelen en het Groene Hart. Vanuit het noorden wordt deze verbinding op het Castellum gekruist door de groenverbindingen langs ’t Zand en de oostelijke noord-zuid verbinding van het Lint, om na passage van de Hoge Woerd door te lopen naar de Leidsche Rijn en het Meentpark.
Echter, toen in 2007 het Stedebouwkundigplan voor Castellum de Hoge Woerd uitkwam, was nergens ook maar enige verwijzing naar deze vastgestelde ecologische groenstructuur te vinden. Natuurlijk kan het soms verleidelijk zijn om onwelgevallige zaken maar gewoon te vergeten en je gang te gaan alsof ze er niet zijn. Lastiger wordt het als er dan middels zienswijzen door het Natuur en Milieuplatform Leidsche Rijn gewezen wordt op de ommissie van de ecologische groenverbindingen in het Stedebouwkundigplan. Als reactie op de zienswijze kreeg het Platform te horen dat de ecologische groenverbindingen bij de verdere ontwikkeling van de plannen zouden worden ingepast.
Bij de verdere ontwikkeling van de plannen bleef het zorgwekkend stil uit de hoek van de ontwikkelaars en op de herhaalde verzoeken om dan tenminste aan tafel te worden gevraagd voor het verder ontwikkelen van de plannen, werd gereageerd met de opmerking dat het met al die verschillende belangen aan tafel al lastig genoeg was om tot iets te komen en dat men niet zat te wachten op nog een partij erbij. Een begrijpelijk standpunt in het gegeven spanningsveld aan de onderhandelingstafel, maar niet handig als je daarbij essentiële aspecten van het ontwerp vergeet.
Dat bleek toen opeens in de zomer van 2010 een begin werd gemaakt met de inrichting van het terrein voor Natuur en Milieu Communicatie. Een prachtig netwerk van hekwerken ter begrenzing van schooltuintjes, volkstuintjes, dieren. weitjes etc. Alles heel degelijk bom- en vooral egel- en muisproof. Kortom een betere ecologische barrière kun je je haast niet voorstellen en dat dan midden op de kruising van een aantal belangrijke ecologische groenverbindingen.
Het zal helder zijn dat het Natuur en Milieu Platform Leidsche Rijn en het Milieucentrum hierover stevig aan de bel hebben getrokken, hetgeen de afgelopen week heeft geleid tot een overleg op locatie met het Projectbureau Leidsche Rijn, Natuur en Milieu Communicatie, een van de stadsecologen en de landschapsarchitect van het Castellum. Resultaat van het overleg is dat het nu bij de overige betrokken partijen duidelijk is waar de schoen wringt, aan welke soort oplosingen er gedacht kan worden, en dat de landschapsarchitect begin 2012 komt met een aangepast voorstel, in overleg met de stadsecoloog en het Natuur en Milieuplatform, om zo tot een voor alle partijen bevredigende oplossing te komen.
Wordt vervolgd...
Tabe Tietema December 2011